همكارى با ظلمه در كنار قانون « تقيه » و در پوشش آن برنامه‌هاى تبليغى به طور كامل انجام مىشد و از هر گونه فرصتى براى كوبيدن خلفاء بنىعبّاس ، بنىمروان و بنىاميّه و هر دستگاه جبار ديگرى به عنوان نهى از همكارى با ظلمه استفاده مىشد . اين همه روايات ما در مورد حرمت همكارى با ظلمه ، از همان دوران به جاى مانده است . به وسيلهء اين گونه تذكّرات وجههء ملّى آنها را از ميان مىبردند و مردم را ضدّ آنها پرورش مىدادند ، تا هم افراد شيعه به سوى آنها جلب نشوند ، و مركزيت قدرت شيعه در خطر قرار نگيرد ، و هم به وسيلهء همين افراد ، مظالم حكومت‌ها را در ميان مردم پخش كنند و در ميان مردم نارضايى به وجود آورند و همين نارضايتيها خطرات زيادى براى آنان در بر داشت . با اين قبيل روايات هر گونه كمكى به ستمگران تحريم مىشد . امام سجاّد عليه السلام مىفرمايد : « مراقب باشيد از مصاحبت معصيت‌كاران و همكارى با ستمگران بپرهيزيد » . « 1 » امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « ستمگر ، و مددكار او ، و راضى به كار او ، هر سه در ستم شريك هستند » . « 2 »

--> ( 1 ) - 1 / 42 ابواب « ما يكتسب به وسائل ج 12 » . ( 2 ) - 2 / 42 ابواب ما يكتسب به وسائل ج 12 .